Grzegorz Wysocki 03/03/2013 00:00

Wygląda na to, że władze miasta są w głębokim niedoczasie. Co tu dużo gadać – grozi nam katastrofa sanitarna w środku wakacji.

Zbiegiem czasu coraz mniej wiadomo. Wojewoda uchylił uchwałę rady miasta dotyczącą „ Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta stołecznego Warszawy”, jako sprzeczną z prawem. I wygląda na to, że władze miasta są w głębokim niedoczasie. Co tu dużo gadać – grozi nam katastrofa sanitarna w środku wakacji. Warto w tym miejscu zacytować prawie w całości uzasadnienie Wojewody. Lektura tego uzasadnienia nam ogrom niekompetencji urzędników Hanny Gronkiewicz-Waltz. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej umowy, należy stwierdzić, że Rada m. st. Warszawy wprowadzając w § 2 Regulaminu słowniczek określonych w nim pojęć istotnie naruszyła art.4 ust. 1 i 2 ustawy, jak również par 135 i 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. W sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz.U. Nr 10, poz.908) w związku z art. 4 ust. 1i 2 ustawy. Wynikający z art. 4 ust. 2 ustawy zakres upoważnienia do określenia szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie gminy nie obejmuje bowiem, w żadnej ze spraw wymienionych w pkt. 1 – 8, uprawnienia rady gminy do formułowania w regulaminie jakichkolwiek pojęć ich dotyczących. Brak upoważnienia rady w tym zakresie oznacza zarówno zakaz tworzenia w regulaminie na jego potrzeby własnych definicji i pojęć (przez co rozumieć należy przepisy ustawowe zmodyfikowane lub utworzone na użytek zaskarżonej uchwały), w tym ustalania znaczenia określeń ustawowych, jaki i do powtarzania w nim definicji ustawowych. Niezgodność z prawem dokonywania powtórzeń w regulaminie definicji ustawowych, jest ponadto uzasadniona okolicznością, że interpretacja takiego pojęcia w kontekście uchwały, do której go powtórzono, może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy (vide: wyrok NSA z dnia 14 pażdziernika 1999r., sygn. Akt II S.A./Wr 1179/90, wyrok NSA z dnia 10 listopada 2009r., sygn. Akt II OSK 1256/09, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. Akt II OSK 170/10). Definiując w akcie prawnym określone pojęcia prawodawca daje wyraz temu, że zamierza przypisać definiowanym zwrotom nie tylko inne znaczenie niż w języku potocznym, ale także inne znaczenie niż powszechnie przyjmuje się to w innych aktach prawnych. Zatem w przypadku powtórnego zdefiniowania pojęcia ustawowego w regulaminie, istnieje realna możliwość, że jego interpretacja w oderwaniu od aktu pierwotnego spowoduje zmianę znaczeniowo-prawną danego pojęcia przyjęta w ustawie. Poza tym skoro postanowienia regulaminu mają jedynie uszczegóławiać regulacje ustawowe w zakresie utrzymania czystości i i porządku na terenie gminy, to tym bardziej nie ma podstaw prawnych do powtarzania w nim definicji ustawowych, w szczególności zawartych w ustawie upoważniającej. W świetle poczynionych uwag, należy stwierdzić nieważność tych wszystkich przepisów § 2 Regulaminu, które definiują pojęcia wcześniej już zdefiniowane w ustawach i rozporządzeniach, tj.: bioodpady, nieczystości ciekłe, odpady komunalne, odpady niebezpieczne, odpady ulegające biodegradacji, odpady zielone, podmioty odbierające odpady komunalne, pies asystujący, regulamin, właścicielach nieruchomości, zbieranie odpadów, zbiorniki bezodpływowe, zwierzęta domowe i zwierzęta gospodarskie. Za zasadne należy uznać także stwierdzenie nieważności tych przepisów § 2 Regulaminu, w których prawodawca utworzył na użytek zaskarżonej uchwały własne definicje określeń, w tym tych zawartych w ustawie upoważniającej, tj. takich określeń jak: Region, ustawa, wojewódzki plan gospodarki odpadami czy ustawa o odpadach. Istotne naruszenie prawa przez organ we wszystkich wskazanych powyżej przypadkach wynika z faktu braku delegacji ustawowej opartej na art. 4 ust. 2 ustawy do formułowania definicji własnych w/w pojęć oraz do dokonywania powtórzeń i modyfikacji definicji ustawowych, a także z okoliczności naruszenia opisanym słowniczkiem pojęć wymogów poprawnej legislacji, mających swoje umocowanie, chociażby w dyrektywach rozporządzenia w sprawie Zasad techniki prawodawczej. Nadto Rada m. St. Warszawy przekroczyła granice delegacji ustawowej z art. 4 ust. 2 ustawy, co stanowi ponownie naruszenie par. 135 rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. W sprawie „Zasad techniki prawodawczej” w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez:- zamieszanie w postanowieniach § 8 ust. 1, 2, 4,7 Regulaminu określając następujące obowiązki właścicieli nieruchomości:.* Błoto, śnieg i lód z części nieruchomości służących do użytku publicznego oraz z chodników położonych bezpośrednio przy granicy nieruchomości, należy uprzątnąć niezwłocznie po ich wystąpieniu, natomiast inne zanieczyszczenia – w miarę potrzeb*Błoto, śnieg i lód uprzątnięte zgodnie z ust. 1 , z części nieruchomości przeznaczonych do użytku publicznego należy gromadzić w miejscach, w których nie powodują zakłóceń w ruchu pieszych lub pojazdów, w sposób umożliwiający ich odbiór*Pryzmy należy lokalizować pozostawiając wolne przejście dla pieszych oraz przejście i przejazd w ciągach pieszo – rowerowych i drogach dla rowerów, w sposób niepowodujący szkód w mieniu i niezagrażający przechodniom i pojazdom. Pryzmy nie powinny znajdować się na terenach zieleni, przy drzewach i w misach drzew, w pojemnikach przeznaczonych na kwiaty oraz przy latarniach, uporządzeniach energetycznych, sygnalizatorach świateł itp. Materiał użyty do likwidacji śliskości chodnika, należy uprzątnąć niezwłocznie po ustaniu przyczyny jego zastosowaniu oraz w miarę możliwości gromadzić w zamkniętych pojemnikach i powtórnie wykorzystać.Nałożenie powyższych obowiązków zasadniczo jest właściwe, jednak Rada dokonała nieuprawnionej modyfikacji obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt. 4 ustawy, która zaostrza obciążenia właścicieli nieruchomości narzucając im czas, w jakim mają oni podjąć konkretne czynności, albo też wskazują na zakres, w istocie przekraczający kompetencje Rady, poprzez określanie ograniczeń, które nie muszą obejmować nieruchomości przeznaczone do użytku publicznego. Rada m. St. Warszawy nie jest uprawniona do regulowania sposobu dojazdu do określonych terenów lub obiektów. Kwestie stosowania środków chemicznych na drogach publicznych , ulicach i placach zostały uregulowane w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. O ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r. Nr.151, poz. 1220, z póź.zm.), głównie w jej art. 82 ust. 2 oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 października 2005 r. w sprawie rodzajów i warunków stosowania środków, jakie mogą być używane na drogach publicznych oraz ulicach i placach (Dz.U. Nr. 230, poz. 1960), gdzie określono rodzaje dozwolonych środków chemicznych (vide: wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. Akt II S.A./Bd 1536/10 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 24 listopada 2011 r. Sygn.sakt II S.A./Gd 618/11); - zamieszczenie w postanowieniach § 9 ust. 2 Regulaminu wymogu polegającego na „niemyciu” pojazdów samochodowych na terenach przeznaczonych do użytku publicznego, co stanowi przekroczenie upoważnienia ustawowego; - zamieszczenie w postanowieniu § 18 ust. 3 Regulaminu zobowiązania podmiotów odbierających odpady „do uprzątnięcia miejsca odbioru odpadów”, w przypadku ich rozsypania. Przedmiotem Regulaminu nie może być nałożenie obowiązków na przedsiębiorców, ponadto w sytuacji określonej w niniejszej jednostce redakcyjnej można zastosować odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r., poz. 21) – stanowiące odpowiednio zastosowaną zasadę zaśmiecający płaci, oraz przepisów Kodeksu wykroczeń - zamieszczenie w postanowieniach § 11 ust. 5 oraz § 12 ust. 3 Regulaminu wymogu na podmioty odbierające odpady, aby zapewniały właścicielom nieruchomości :”możliwość korzystania z dostarczonych przez nie pojemników spełniających powyższe kryteria, w szczególności na podstawie najmu lub dzierżawy” oraz ‘możliwośc nabycia workw spełniających powyższe kryteria”. Należy wskaza, iż zagadnienia te mogą być przedmiotem innej uchwały rady gminy wydanej na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy. Na marginesie należy wskazać, iż ewentualna interpretacja tego postanowienia polegająca na uznaniu, że Rada w tym wypadku jedynie wskazała na możliwość korzystania z usług podmiotów odbierających odpady przez właścicieli nieruchomości, również stanowiłaby naruszenie zasady swobody umów, określonej w art. 353 Kodeksu cywilnego; - zamieszczenie w postanowieniach § 28 ust. 5 Regulaminu wymogu oznakowaniu nieruchomości, w widoczny sposób, tablicą ostrzegawczą. Przy czym Rada nie określa, jak ta tablica ma wyglądać i przed czym ma ostrzegać. Ponadto przepisy kodeksu cywilnego w wystarczający sposób, zdaniem organu nadzoru, określają kwestie odpowiedzialności za szkody spowodowane przez zwierzęta, i culpa in custodiendo. Ponadto, nie mieści się natomiast w kompetencjach rady wprowadzenie obowiązku ogrodzenia nieruchomości oraz umieszczenia na wejściu do nieruchomości tabliczki ze stosownym ostrzeżeniem; - zamieszczenie w postanowieniach § 28 ust. 8 Regulaminu zakazu „wprowadzania psów i innych zwierząt domowych na tereny placów gier i zabaw dla dzieci”. z przepisów art. 4 ust. 2 pkt. 6 ustawy wynika jednoznacznie, że przyznaje on radzie gminy kompetencje do szczegółowego określenia wymagań wobec osób utrzymujących zwierzęta domowe w taki sposób, aby pobyt tych zwierząt na terenach przeznaczonym do wspólnego użytku nie był uciążliwy i nie stanowił zagrożenia dla przebywających tam osób oraz nie spowodował zanieczyszczenia tych miejsc. Nie mieści się natomiast w kompetencjach rady sformułowanie całkowitego zakazu prowadzenia wszelkich zwierząt domowych na określone tereny i do określonych miejsc (vide: wyrok NSA z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2012/12) - zamieszczenie w postanowieniach § 32 ust. 3 Regulaminu treści przekraczającej przyznane kompetencje radzie gminy. Art. 4 ust. 2 pkt. 8 ustawy uprawnia radę wyłącznie do wyznaczenia obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzenia. Rada realizując postanowienia tego przepisu nie mogła wskazać w par. 32 ust. 3 dodatkowych obowiązków ciążących na właścicielach nieruchomości (vide: wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 maja 2012 r. sygn. akt II S/Bd 174/12). Niezależnie od powyższego Rada m.st. Warszawy dokonała wielokrotnych powtórzeń przepisów rangi ustawowej, co stanowi naruszenie § 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej:” w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a przez to również art. 87 i art. 7 Konstytucji, poprzez :- wskazanie w postanowieniach § 8 ust. 5 Regulaminu, iż „sople lodu i nawisy śnieżne na dachach i gzymsach budynków, znajdujące nad częściami nieruchomości służącymi do użytku publicznego, należy usunąć niezwłocznie po ich wystąpieniu”. Kwestię tę od dawna szczegółowo reguluje ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010 r. Nr 243 poz. 1623, z późn.zm), w szczególności art. 61. Zgodnie z nim właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziałujących na obiekt, związanych z działaniem, człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska; - określając wymagania w zakresie częstotliwości i sposobu pozbywania się nieczystości ciekłych, w § 21 ust. 1 Regulaminu, poprzez wskazanie, że „odbiór nieczystości ciekłych może być dokonywany wyłącznie w ramach i na zasadach podpisanej umowy z przedsiębiorcą posiadającym stosowne zezwolenia na świadczenie takich usług” Jest to regulacja wynikająca z art. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858, z póź. zm.) Jak wskazuje powołany przepis, odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzenie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług; -nakładając obowiązki na osoby utrzymujące zwierzęta domowe, mające na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi w § 28 ust. 1, 2, 11, 12, 13, 15 Regulaminu. Omawiając powyższe naruszenia kolejno, należy wskazać: w zakresie ust. 1 – „Utrzymujący zwierzęta domowe ponoszą pełną odpowiedzialność za zachowanie utrzymywanych zwierząt oraz mają obowiązek stałego i skutecznego dozoru nad nimi” – Stanowi to wyjście ponad granice upoważnienia ustawowego i jest sprzeczne z treścią art. 431 kodeksu cywilnego, który reguluje kwestie odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez zwierzę. Zgodnie z art. 431 kodeksu cywilnego kto zwierzę chowa albo się nim posługuje, obowiązany jest do naprawienia wyrządzonej przez nie szkody niezależnie od tego, czy było pod jego nadzorem, czy też zabłąkało się lub uciekło, chyba że ani on, ani osoba, za którą ponosi odpowiedzialność, nie ponoszą winy. Ponadto chociażby osoba, która zwierzę chowa lub się nim posługuje, nie była odpowiedzialna, która zwierzą chowa lub się nim posługuje, nie była odpowiedzialna według przepisów paragrafu poprzedzającego, poszkodowany może od niej żądać całkowitego lub częściowego naprawienia szkody, jeżeli z okoliczności, a zwłaszcza z porównania stanu majątkowego poszkodowanego i tej osoby, wynika, że wymagają tego zasady współżycia społecznego; w zakresie ust. 2 – „Utrzymujący zwierzęta domowe są zobowiązani do zachowania środków ostrożności zapewniających ochronę zdrowia i życia ludzi, a także zwierząt” – regulacja powtarza rozwiązania przyjęte w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z póź. zm.); w zakresie ust. 11 – Utrzymujący psy, koty i inne zwierzęta domowe zobowiązani są do posiadania dowodu aktualnych szczepień ochronnych, wymaganych bądź zarządzonych przez odpowiednie służby weterynaryjne – Obowiązki te wynikają z odrębnych aktów prawnych rangi ustawowej. Kwestię poddawania psów szczepieniem ochronnym reguluje ustawa o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. w art. 56 ust. 1 i ust. 3 wymienionej ustawy zamieszczono obowiązek poddawania psów w wieku powyżej 3 miesiąca rz na 12 miesięcy szczepieniu przeciwko wściekliźnie. Z kolei wymóg uzyskania zezwolenia właściwego miejscowo wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na utrzymanie psa rasy uznawanej z agresywną wynika z art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt. Oznacza to, że nie jest to materia regulowana prawem miejscowym w zakresie ust. 12 i 13 – „Zaleca się elektroniczne znakowanie psów i kotów (czipowanie)” oraz „Zwierzę nieposiadające oznakowania(czipu lub czytelnej adresatki), a przebywające bez opieki na terenie przeznaczonym do wspólnego użytku, w przypadku braku możliwości ustalenia właściciela zwierzęcia, będzie przewiezione do schroniska dla bezdomnych zwierząt a egzotyczne oddane do ogrodu zoologicznego bądź schroniska” – regulacje dotyczące elektronicznego znakowania psów i kotów wynika z ustawy o ochronie zwierząt i jest przedmiotem odrębnych aktów rady gminy, zgodnie z art. 11 a przywołanej ustawy; w zakresie ust. 15 – Utrzymując zwierzęta egzotyczne należące do gatunków niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi są zobowiązani do ich przetrzymywania zgodnie z warunkami określonymi przepisami wydanymi na podstawie art. 73 ust. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (D.U. z 2009 r. Nr 151, poz.1220 z późn. zm.) – jak wskazuje Rada m.st. Warszawy w Regulaminie, jest to zakres objęty przepisami powołanej w tym punkcie ustawy; wskazując w § 29 ust. 4 regulaminu, że „Usuwanie zwłok zwierzęcych jest możliwe jedynie na grzebowiska i do spalarni, dla których stosowne zezwolenia zostały wydane przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na na miejsce świadczenia usług”; Ustawa o utrzymywaniu czystości i porządku nie definiuje pojęcia zwłok zwierzęcych . Definicja taka zawarta jes t w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnyvch zwierząt (z. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342, z późn. zm) Zgodnie z art. 2 pkt 26 tej ustawy przez zwłoki zwierzęce należy rozumieć zwierzęta padłe lub zabite w celu innym niż spożycie przez ludzi. Odpadów zwłok zwierzęcych dotyczy rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. okreslające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające ropzorządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U.UE.L Nr 300, poz. 1). Szczegółowy sposób postępowania ze zwłokami zwierzęcymi w przypadku zagrożenia epidemią reguluje natomiast ustawa z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. /-/ Wojewoda MazowieckiJacek Kozłowski

Reklama

ŚMIECIE? BĘDZIE KLAPA! komentarze opinie

Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.




Reklama

Ogłoszenia PREMIUM

Chcesz coś sprzedać lub kupić, oferujesz usługi, szukasz pracownika lub pracy?

Dodaj swoje drobne ogłoszenie w naszym serwisie. Zapraszamy!

Dodaj ogłoszenie
Reklama
 Reklama

25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez izoliborz.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

MPG MEDIA SP z o o z siedzibą w Warszawa 02-761, Cypryjska 2G

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w "Polityce prywatności"